Selecteer een pagina

De Geelsnavelduiker, White-billed Diver, Yellow-billed Loon, Gavia adamsii, heeft eigenlijk alles waar je als vogelaar onrustig van wordt wanneer een exemplaar deze regio aandoet. Allereerst is het ronduit een beauty, niet zozeer in zijn winterse verenpak, dat heeft veel weg van een wat saaie bruin-witte overall, maar in de zomer, dan zwemt ie rond in een strak afgemeten smoking met scherpe banen wit en zwart met hier en daar, in het juiste licht, een vleugje donkergroen. Hierboven prijkt dan, van ver zichtbaar, zijn ‘namegiving’ oversized dolkvormige gele snavel. Naast zijn looks is de Geelsnavelduiker, net als de andere duikers, vooral ook bekend om zijn mysterieuze en verdrietige roep. Duikers zijn ‘s nachts actief. Kort na zonsondergang is de ‘mournful wail of the loon’ van ver te horen, echoënd over de laag op het water hangende mist, langs meren in de Noordelijke toendra. Ik heb me voorgenomen toch eens in mijn leven dit live te gaan aanhoren. En hier ligt de derde reden van mijn onrust; de Geelsnavelduiker broedt in onherbergzame noordelijke streken. Niet even vliegen naar Noord-Scandinavië. Nee, Geelsnavelduikers broeden in kleine aantallen in arctisch Siberië, bij Nova Zembla rechts af zal ik maar zeggen, ver ten noorden van de boomgrens; min of meer onbereikbaar.

Maar zaterdag 22 januari was het zover, mijn eerste Geelsnavelduiker ooit! Er was er één gespot in de haven van Stellendam, pas de 41e waarneming in Nederland in de voorbije 150 jaar. Als één van de eersten stond ik ’s ochtends aan de kade, en wat was ie mooi! De haven rondzwemmend, duikend, af en toe een krabbetje wegslikkend en alert al die gekke vogelaars in zich opnemend. Ik, de bemoste kade afglijdend om hem van dichtbij in zijn donkerrode ogen te kunnen kijken. Monopod met het voetje in het water, de Geelsnavelduiker die zich van dichtbij op zijn mooist liet zien. Na 2 uur fotograferen ook zelf trek gekregen en met Bri een visje gegeten in de haven. Onvergetelijke dag!

Helaas, dit verhaal heeft geen happy end. Nadat ook zondag velen de Geelsnavelduiker kwamen bewonderen oogde deze steeds zwakker en leek ziek en uitgeput. Laat in de middag bij het invallen van de schemering, zwom hij de haven uit de monding van het Haringvliet op en is niet meer levend waargenomen…